تعاریف کلیدی مقاله

1. Port (پورت):
   یک نقطه ارتباطی در شبکه که برای تبادل داده بین سرویس‌ها و برنامه‌ها استفاده می‌شود.
2. TCP (Transmission Control Protocol):
   پروتکل ارتباطی قابل‌اعتماد برای انتقال داده‌ها بین سرور و کلاینت.
3. UDP (User Datagram Protocol):
   پروتکل ارتباطی سریع‌تر اما بدون تضمین دریافت کامل داده‌ها.
4. Plesk Administrative Interface (رابط مدیریتی Plesk):
   پورت‌هایی که برای ورود و مدیریت Plesk از طریق مرورگر وب استفاده می‌شوند (HTTP و HTTPS).
5. Web Server Ports (پورت‌های وب‌سرور):
   پورت‌های استاندارد 80 (HTTP) و 443 (HTTPS) که برای نمایش سایت‌ها استفاده می‌شوند.
6. FTP (File Transfer Protocol):
   پورت 21 برای انتقال فایل بین سرور و کلاینت.
7. SSH (Secure Shell):
   پورت 22 برای دسترسی امن به سرور و اجرای دستورات.
8. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol):
   پورت‌های 25 و 465 برای ارسال ایمیل.
9. POP3 / IMAP:
   پروتکل‌های دریافت ایمیل، POP3 روی پورت‌های 110 و 995، IMAP روی پورت‌های 143 و 993.
10. Database Ports (پورت‌های دیتابیس):
    • MySQL/MariaDB → پورت 3306
    • Microsoft SQL Server → پورت 1433
    • PostgreSQL → پورت 5432
11. Licensing Server (سرور لایسنس):
    اتصال به سرورهای لایسنس Plesk روی پورت 443.
12. DNS (Domain Name System):
    پورت‌های 53 (TCP و UDP) برای تبدیل نام دامنه به IP.
13. Plesk Installer / Updates:
    پورت 8447 برای نصب و بروزرسانی Plesk.
14. Presence Builder:
    ابزار ساخت وب‌سایت در Plesk که از همان پورت رابط وب Plesk استفاده می‌کند.

خلاصه: برای اینکه Plesk و سرویس‌های آن به‌درستی کار کنند، نباید برخی پورت‌ها مسدود شوند.

در این موضوع، یاد می‌گیرید که چه پورت‌هایی باید روی سرورهای Plesk باز باشند.

📌 لیست پورت‌ها و پروتکل‌های استفاده‌شده توسط سرویس‌های Plesk:

توجه: اگر Presence Builder را همراه Plesk نصب کنید، این ابزار از همان پروتکل و پورت رابط کاربری Plesk استفاده می‌کند.

📝 توضیحات بیشتر

1. چرا باز بودن پورت‌ها مهم است؟
   پورت‌ها کانال ارتباطی سرویس‌های Plesk با کاربران و سرویس‌های خارجی هستند. مسدود بودن یک پورت می‌تواند باعث شود:
   • وب‌سایت‌ها در دسترس نباشند.
   • ایمیل‌ها ارسال یا دریافت نشوند.
   • مدیر نتواند وارد پنل Plesk شود.
2. امنیت و فایروال:
   • همیشه باید فقط پورت‌های لازم باز باشند.
   • پیشنهاد می‌شود دسترسی به پورت‌های مدیریتی (مثل 8443 و 8880) فقط از IPهای خاص (مثل آی‌پی مدیر سرور) مجاز شود.
3. پورت‌های حیاتی (Critical Ports):
   • 8443 → ورود به پنل مدیریتی
   • 80 و 443 → نمایش وب‌سایت‌ها
   • 25، 465، 110، 995، 143، 993 → ایمیل
   • 53 → DNS
4. نکته عملی:
   هنگام کانفیگ فایروال (مثل firewalld یا iptables در لینوکس و Windows Firewall در ویندوز)، این پورت‌ها باید در لیست allowed rules قرار بگیرند.
5. برای تست باز بودن پورت‌ها:
   می‌توانید از دستور telnet <server-ip> <port> یا ابزارهایی مثل nmap استفاده کنید.

کیان پور